ben ik hier even in Noorwegen achter de pc van mijn zwagert lief, tot nu toe heb ik heerlijke weken, bijna twee weken zijn alweer voorbij en het is niet te beschrijven hoe snel dat gaat, de eerste twee dagen ben je nog in een roes, dat je denkt dat drie weken zo ver weg is en niet voorbij kan gaan. De werkelijkheid maakt hiervoor plaats, niet dat ik ook maar iets te klagen heb....

Ik had zo een beetje mijn bedenkingen, toen wij mijn zwager gingen wegbrengen omdat hij nou eenmaal hier is gaan wonen was ik niet verliefd geworden op het land ondanks alle lofzangen van zowel man- als zwagerlief, inmiddels ben ook ik omgeturnd, en heb ik de glinsters in de ogen als ik denk aan alle watervallen die mijn zichtsveld zijn gepasseerd de afgelopen tijd, de prehistorische berg landschappen en al wat mooi is, ik heb met een bootje op het midden van een meer gedobberd en een eland heeft mij in mijn ziel gekeken..kortom...onverwoordbaar.

Morgen gaan we als het goed is naar de Polar Zoo, lijkt me fijn, en ook een bezoekje aan Stockholm staat nog op het program, kortom nog genoeg te doen en genoeg om te vertellen als ik weer helemaal terug ben, zie dit als een teken van leven van mijn kant....

Je zou verwachten dat er inmiddels wel weer een keer een berichtje van mijn kant zou komen, maar zoals elk jaar weer, zit ik volop in de vakantie STRESSSSSSSS. Het slaat nergens op, je bent vrij, maar al moe voordat je gaat, genoeg kattenvoer in huis? paspoorten oke? wc papier.....ga zo maar door.

Had vandaag nog een moeizame dag op het werk, alles overdragen maar oke, ook dat is nu achter de rug,  Verder is er hier van alles gaande, met betrekking tot de verkoop van ons chalet, vrienden en ga zo maar verder... geen tijd en zin om dit nu toe te lichten, ik ga weg en ben van plan niet terug te komen, nee dat is niet waar, maar soms kan je daar zo verschrikkelijk naar verlangen, tenminste ikke wel!

Ik ben voorlopig dus niet meer aan de schrijf, zal zo'n drie weken duren voordat ik me weer meld. Denk aan 1 vriend in het bijzonder deze vakantie, en voor de rest aan jullie allen

Oie, oie, oie, wat ben ik moe, heb er nu twee nachtdiensten op zitten en zit me nu mentaal voor te bereiden op de laatste. Ik ben hier echt niet geschikt voor, mijn hoofd knalt op dit moment echt uit elkaar en bevind me in een soort van roes, tussen wakker en nog slapende.... Ik zit nu ook nog met een sterfgeval op het werk, de mevr die ik laatst heb opgenomen, ligt nu al op sterven, verschrikkelijk en daar ze nu al op de 4de dag zonder eten en drinken zit, kan dit nooit meer lang gaan duren...waarschijnlijk gaat ze vannacht en ook dat is wel iets waar ik niet erg naar uitkijk als je helemaal in je eentje in het huis loopt. maar goed gelukkig heb je dit soort dingen niet in de hand en zullen we zien hoe het gaat lopen, ik hou me vast aan de gedachte dat het mijn laatste nacht is en dan vrijdag weer het gewone dagleven in kan. Dit verklaart trouwens ook gelijk waarom ik de laatste tijd niet erg trouw ben geweest met schrijven...

Als ik mijn leven nog eens over zou kunnen doen, dan zou ik in een volgend leven proberen meer fouten te maken. Ik zou niet zo perfect willen zijn, ik zou me meer ontspannen, ik zou een beetje gekker zijn dan ik geweest ben, ik zou veel minder dingen serieus nemen. Ik zou niet zo gezond leven, ik zou meer riskeren, meer reizen en zonsondergangen bekijken, meer bergen beklimmen, vaker in een rivier gaan zwemmen,(......)

Ik was een van die slimme mensen, die elke minuut van hun leven vruchtbaar doorbrachten; natuurlijk kende ik ook momenten van vreugde, maar als ik nog een keer opnieuw zou beginnen, dan zou ik proberen alleen nog maar goede momenten te beleven.

Mocht je het nog niet weten, daaruit bestaat namelijk het leven;slechts uit momenten; vergeet het huidige niet.

Als ik mijn leven nog een keertje over zou kunnen doen, zou ik vanaf het begin van de lente tot laat in de herfst op blote voeten lopen. Maar ziet u ...... ik ben 85 jaar oud en ik weet, dat ik weldra zal sterven.'

Jorge luis Borges.

Ben eigenlijk niet zo'n rage loper, maar heb me dan nu toch een paar crogs aangeschaft, wat een heerlijkheid, en toch smoeksen op die schoentjes, ideaal met mensen douchen etc, voordat ik nog meer reclame ga maken, wilde jullie even mededelen dat ik bijna een soort gevoel van vakantie heb, ben gewoon vrij tot aan woensdagavond, ahhhhhhhh de heerlijkheid!!!!  wel heb ik dinsdag ehbo cursus, maar ook dat is wel weer leuk en weer een certificaatje om in de zak te steken!!

Gister heb ik trouwens mijn eerste intake gehad, best spannend hoor, vooral als je vandaag dan op je werk komt en moet afwachten of je allerlei informatie bent vergeten te verstrekken, niets van dit alles was nl tamelijk goed gegaan, komt vast door de crogs:een goede opname en gepromoveerd naar contactverzorgende, hoeveel meer reclame wil die schoen nog hebben??????

Was bijna vergeten hoe heerlijk het is om een homo als vriend te hebben! Was gister op bezoek bij een collega/vriend van mij.

Mutsen dat we zijn hebben we heerlijk op ons gemakje foto's bekeken, een heel eind gewandeld door het bos, een broodje gegeten in het dorp, en dat alles op zo'n ontspannen manier!!

Heerlijk en wat een verademing om je gewoon te kunnen buigen en niet bang te hoeven zijn dat je teveel inkijk hebt, hand in hand door het dorp te kunnen lopen terwijl je weet dat er niets achter schuil gaat, samen naar mannen kijken, de laatste kledingtrends bespreken(niet dat ik daar verstand van heb)

Wat een genot, ik hou van homo's!!!!!!!!!!!!

Heb ik zomaar ineens vandaag alweer tien jaar een relatie!!! Nee, heus ging dat niet zomaar, maar dit klinkt wel heel degelijk en erg gesetteld, stiekem zijn we dat ook inmiddels wel een beetje maar ik hou me vast aan de gedachte dat we nog steeds geen "volwassen"huis hebben, geen kinderen en ZEKER geen labrador!! Dus helemaal ingeburgerd zijn we nog niet! Verheug me wel erg om het feit dat ik nadat ik uit mijn werk kwam moest gaan slapen van mijn lievie, en wakker gemaakt wordt en dat er als verrassing een barbeque gepland staat. Lekkere salades, vegetarische spiesjes voor op de Q. En dan ben ik weer helemaal verliefd, ik ben echt nog verliefd en dat maakt me weer verliefd, wie kan dat tegenwoordig nog zeggen na tien jaar??? Heus ook de mijne is af en toe een vervelend en chagerijnig oud mannetje aan het worden, maar wel de MIJNE!!!(ik denk zal dit er nog wel even bij vermelden voordat dit helemaal een zwijmelend verhaal wordt waar een iedere nuchtere boer bij afhaakt!) Ik had gewoon een fijne dag en ook dat mag vermeld worden zo nu en dan is het niet?? Ben helemaal blij als ik dan twee lieve vriienden aan tafel erbij zie zitten en weet dat het GOED is.

Politici zijn gewichtige figuren. Maar gelukkig zetten zij zichzelf ook wel eens voor lul. Een greep uit de leukste versprekingen uit de oude doos:

** Henry Kissinger in gesprek met voorzitter Mao, in China. Kissinger;'Do you have election here?' Mao:Ýes, evely molning.'

**Premier den Uyl houdt in Washington een toespraak over Nederland:'We are a nation of undertakers( Een undertaker is een begrafenisondernemer. Den Uyl bedoelde entrepeneurs).

**Premier Churchill tegen premier Gerbrandy:'Spring is in the air.' Gerbrandy tegen Churchill:'Why should I?'

**Bondskanselier Kohl, president Reagan en minister Thatcher komen te laat op een afspraak met partijleider Gorbatsjov. Reagan:'I'm sorry' Thatcher: Í'm sorry too.' Kohl:'I'm sorry three.'

Mijn nicht is opgenomen in een psychiatrische kliniek, nu al zo'n drie weken en niet voor de eerste keer, een topwijf is het en dat zijn nou ook juist vaak diegene die er moeten geloven of zo dicht bij hun gevoelsleven staan dat ze af en toe het roer niet meer helemaal recht hebben staan. Het zou ook mij op een goede dag maar zo een keer kunnen gebeuren denk ik altijd maar. Ik sta nu stevig in de schoenen en zit lekker in mijn velletje maar ook ik ben niet vrij van de onzekerheden in het leven en de dwangmatige drang naar vrijheid en ga zo maar door.

In haar geval, zit ze de hele dag in shock, je kent vast wel iemand met epilepsie, zo'n aanval maar dan om de 2 minuten dat is wat haar nu overkomt, doodvermoeiend en zeer belastend voor het lichaam.

Ben een beetje opstandig, wil dan altijd graag weten waar het vandaan komt, weten waarom je lichaam dat doet en ik hoor alleen maar dingen over verandering van medicatie, donder op met die troep denk ik dan, maakt het vaak alleen maar erger of in ieder geval is het ook geen wondermiddel, waarom, waarom dat is wat ik wil weten....hoe komt het, wat speelt er in dat koppie, wat kun je doen om het tegen te gaan of juist te ondergaan,

Getverdemme heb me er al weer de hele dag druk om gemaakt en haat soms de ZORG. Maar vind haar zo dapper, die met een vrolijke lach aan de telefoon te woord staat en niet kapot te krijgen is!!

Zit ik van de week nog te schrijven over het soms nog onhandige gestuntel van mijn stagaire.....

Heb ik echt de grootste blunder ooit zelf gisteren begaan!!

Vorige week heb ik een mevrouw bij ons afgelegd, samen met mijn collega, en gister was dus de begrafenis...Deze bewoner had een heel groot aantal kinderen..de bewoner kende ik natuurlijk goed maar alle familieleden ken ik niet bij namen en zelfs niet iedereen ken ik van gezicht.

Zit ik tijdens mijn pauze buiten een peukje te roken, komen er ineens een heel aantal mensen met kratten bier, tassen met chips en nootjes van binnen naar buiten om in de auto te laden. Dus ik zeg met mijn ontzettende goede gevoel voor humor:'gaan jullie van het weekend een feestje houden' Nou nee niet echt was het antwoord en ik zag de gezichten betrekken, "wij zijn de kamer al vast aan het leeghalen..........'

MIjn God, ik heb daar zowat zitten janken en had op dat moment het liefste met mijn rook van mijn peuk mee opgelost